Home

Ook de laatste week is erg snel voorbij gegaan! Te snel! :(
Het laatste weekend zijn we met een hele groep vrijwilligers naar Lake Bunyoni geweest! Een heerlijk relax weekendje waarbij we lekker hebben gezwommen en gevaren, maar ook tot 1.30 in de nacht biertjes hebben gedronken in een cafe! Nou ja.. Cafe! Zo noemden ze het wel, maar het was een klein schuurtje met een beetje muziek, stoelen en alleen maar kratten bier tegen de muur. Een keet waar iedereen in de buurt naar toe komt om gezellig te drinken!
En ’s ochtends om 7.00 stond ik weer klaar om te gaan hiken... poeh dat was wel zwaar hoor!
Omdat het ’s nachts had geregend was het ook super glad, dus we zijn niet terug gelopen, maar terug gegleden naar beneden! Echt grappig! Ook hebben we trouwens zelf een armbandje gemaakt... Erg leuk om te doen!

Nadat we op Donderdag met de straatkinderen typische nederlandse spelletjes hebben gedaan, zoals spijkerpoepen, koekhappen, stoelendans en ballontrappen…. was het tijd voor een safari! Dat hoort er natuurlijk bij als je in Afrika bent!! :)
Voordat ik ging bedacht ik me: Het zou geweldig zijn als ik natuurlijk een leeuw en een luipaard zou spotten... Dat zijn namelijk de enige 2 die ik nog niet heb gezien!
We gingen met 2 volgeladen busjes Mzungu’s naar Murchison Falls. Een super mooie plek met veel dieren, maar ook een mooie omgeving rond de Nijl en natuurlijk watervallen.
De eerste dag was het al raak: Yes 3 leeuwen zelfs ! :)

Olyotya?? (Hoe gaat het?)

Met mij gaat nog steeds alles goed! Afgelopen weekend zijn we met een groepje van 12 vrijwilligers gaan raften op de Nijl. Een super mooie plek en daarnaast ook 1 van de mooiste plekken ter wereld om dit te doen zeggen ze! Rijdend in een grote bus met toeristen stond de lokale bevolking weer langs de kant vrolijk te zwaaien. De paar mensen die er woonden leven ook weer in een klein zelfgemaakt hutje. Even dacht ik; “Daar rijd ik dan als toerist met een lux ontbijtje die we hadden gekregen van de organisatie, maar langs de kant wonen mensen die misschien wel verhongeren”.
Het was een lange rit, maar dit alles was toch de moeite waard. Ik heb me lekker laten gaan op het water... en ondanks deze gedachte genoten van de omgeving!
En natuurlijk het raften. Dat was echt super kicken!!

FOHO (Foundation of Hope Organisation) Dat is het project in Uganda waar ik de komende weken aan de slag ga, samen met 3 andere leuke, enthousiaste meiden.

Vrijdagavond -> afscheidsdiner met z'n allen en daarna nog even een disco want daar genoten ze zo van! En dat kan natuurlijk ook niet zonder Brabantse gezelligheid!! Dansend genoot ook ik van mijn laatste avond met deze kinderen! 15 kinderen die voor mijn gevoel een deel van mijn leven zijn geworden! Tewijl ik zo geniet hiervan, mis ik 1 jongen!! Ik loop naar z'n slaapkamer en huilend ligt hij op bed een verhaaltje voor me te schrijven! Door een brok in mijn keel kom ik even niet uit mijn woorden maar ik geef um een dikke knuffel en zeg dat we nog even moeten genieten van onze laatste avond! Tot hij klaar is met z'n verhaal blijf ik nog bij um zitten! Daarna sleur ik um mee de dansvloer op! Ik zie dat hij moeite moet doen om te kunnen lachen, maar door um op te vrolijken met de disco muziek en dansjes komt zijn ware brede glimlach toch weer tevoorschijn! Alleen al bij zo'n glimlach stelen al deze kinderen mijn hart! :)

Mijn laatste weekend was aangebroken. Hoe zal ik deze gaan vervullen. Daar was ik snel uit. 2 tripjes, maar ook nog lekker wat tijd met de kinderen. 4 vrijwilligsters gingen naar Kaapstad en Diane en ik bleven over, dus zijn we Zaterdag overdag samen naar Durban gegaan. Voordat we naar Durban gingen hebben we 2 uurtjes meegekeken met het project: “Bobbie Bear”. Dit is een project wat misbruikte kinderen opvangt en via rechtszaken proberen de dader achter de tralies te krijgen. Iedere zaterdag komen kinderen die dit in het verleden hebben meegemaakt bij elkaar om te spelen en krijgen ze eten. Kinderen die bijna niet te eten krijgen en uren moeten lopen om daar naar toe te komen, maar dan hebben ze wel heel veel fun en eten ze zoveel mogelijk brood als ze kunnen. Bijzonder om te zien.

Hallo allemaal,

Het is nog maar 3 dagen geleden dat ik mijn laatste weblog heb geschreven, maar ik wilde toch al wat dingen vertellen.

Donderdag ging om 4.00 uur de wekker. Gelukkig kon ik nog even blijven liggen, maar 4 andere vrijwilligsters zijn nu voor 4 dagen naar Cape Town. Een paar uurtjes later stond ik op om de kinderen mee weg te brengen naar school, zodat ik de 2 verschillende scholen nog kon zien waar de kinderen zitten. In hun uniformpje en netjes gewassen zitten ze allemaal stilletjes in de bus. Alhoewel sommige kinderen nog druk bezig waren met hun haren te kammen zette Peter de cassetterecorder aan. Hmm... Cassettebandjes? Die bestaan niet meer zou je zeggen.... maar we hadden er wat gevonden; met sprookjesverhalen! Zo klonk Dombo luid door de hele bus om 7.10 ’s ochtends. En alhoewel Peter & ik de grootste schik hadden bleven de kinderen stil en keken ze ons met grote ogen aan alsof we gestoord waren. :)

Wat kan ik allemaal vertellen over de afgelopen week; Het is te veel om op te noemen, maar laat ik de leukste activiteiten even op een rijtje zetten.
 
Ik ben met de kinderen naar de bioscoop geweest. Eerst met de jongere kinderen. Ze konden kiezen tussen 2 films; Myrna ging met 2 jongens naar “Kung Fu Panda 2” en ik ging met de andere 6 naar “Cars 2”. Je kon wel merken dat het op Woensdag goedkoper was... wat een drukte!! Gelukkig waren we niet met de hele groep, want 6 kinderen in je eentje bij elkaar houden was al een hele klus, maar ze genoten wederom!!
 

Hallo allemaal,
 
Ten eerste; Bedankt voor alle berichten. Om meteen de vele vragen te beantwoorden of ik me niet alleen voel als enige vrijwilligster kan ik jullie vertellen; Met 15 kinderen ben je bijna nooit alleen!! :) Ze hebben nog steeds vakantie en vakantie betekent natuurlijk; laat naar bed -> Alle matrassen bij elkaar en ik mag op 1 van hun matrasjes liggen. Iedere avond is er een stiltemoment voor even; in de hoop dat de jongere kinderen slapen, zodat de anderen een 12+ film kunnen kijken die ik heb meegebracht. :) Dat betekent voor mij ook weinig slapen, vooral als je de opdracht krijgt om zo lang mogelijk wakker te blijven. Hierdoor geniet ik des te meer van de avonden dat ik lekker relax alleen een filmpje kijk en op tijd mijn bedje in duik.
 

Vrijdagochtend om 4.45 ging de wekker. Een weekendje Kaapstad stond voor de deur. Met 2 andere vrijwilligsters ging ik daar met het vliegtuig heen. Daar aangekomen werden opgehaald door Clive, onze gids voor het weekend waar we ook bij overnachten.
Als eerste gingen we naar de tafelberg. De rit er naar toe was echt prachtig tussen de bergen. Via een kabelbaan gingen we deze berg op. Het voelde alsof ik ging skieen, dus ik dacht even: “Waar zijn mijn ski’s”. Op de Table Mountain hadden we een geweldig uitzicht op Kaapstad. 1 van de andere vrijwilligsters had even niet in de gaten dat we zelf op de tafelberg stonden en vroeg: “Waar is nou de tafelberg?” J. Uhmm.. nou ja daar staan we dus op, haha! Je kon daar echt uren rondlopen en kijken naar de stad en de bergen, maar na 2 uur gingen we weer terug, want er stond alweer iets nieuws op het programma.

Dinsdagmorgen warden we gebeld. Kom met alle kinderen naar het strand want er zijn sardines (vissen). Dus, Hop met 14 kinderen in de bus, de bus die ze hebben gekocht van al het sponsorgeld. Het leek wel of heel het dorp bij het strand was om te kijken. Met grote netten werden alle vissen in de zee gevangen en in grote kratten op 2 auto’s gezet. De kinderen hadden dit nog nooit gezien, sommigen waren een beetje bang. Sommigen wilde alleen maar dichterbij komen. Zo ging ik met 1 van de kids naar voren en kreeg hij van die zeelui een vis in zijn hand geduwd. Hij was helemaal gelukkig! De allerkleinste zag de vis en keek naar z’n ogen en riep: “Look he is happy “ ! haha.. dat was zo grappig. Waarop wij zeiden: “No, he is not, he is dying”. Toen hebben ze die vis terug in de zee gedaan.

Monday 21st of June, I arrived at Durban without any problems. Zo begon ik mijn verhaaltje, omdat ik nu echt alleen maar Engels praat. Ik begin er al aan te wennen. De eerste 4 weken ben ik namelijk samen met een Amerikaans 19-jarig meisje Sharon op het project. Het bevalt goed tot nu toe. Heel soms vraag ik iets in Nederlands en dan krijg ik geen antwoord, Gek he! Maar het went dus en ik leer er heel veel van!

Hallo allemaal,

Het komt nu heel dichtbij. Over een weekje zit ik al in het mooie Zuid-Afrika.
Ik heb er enorm veel zin in en ben nu echt aan het aftellen!
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten geef ik Vrijdag 17 Juni a.s. een feest.
Vanaf 21.00 in 't wapen van Beers in Beers! :) (zie bijgevoegde uitnodiging)
Per consumptie gaat een gedeelte naar de projecten in Afrika.
oftewel lekker drinken voor 2 goede doelen!!

Mocht je niet kunnen komen dan kun je toch een handje helpen door een financiele bijdrage te storten op 12.17.74.228 t.n.v. Be More te Nijmegen o.v.v. Ellen Nabuurs.
Via mijn weblog kun je lezen waar het geld uiteindelijk precies allemaal naar toe gaat.

Hieronder de adressen waar ik verblijf:

Periode: 20-06 t/m 30-07
Palm Tree Care Centre
15 Wade Road
Amanzimtoti 4126
KwaZulu Natal South Africa 

Hallo allemaal,

Over 123 dagen (oftewel 19 Juni) sta ik weer met mijn koffertje klaar om naar Afrika te vertrekken. Maar dan nu voor 10 weken en dit keer alleen!! Op het werk heb ik gelukkig toestemming gekregen en ze zijn bezig om vervanging te regelen!! :)

In 5 maanden tijd heb ik veel nagedacht om eventueel terug te gaan.
Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat ik dit jaar al terug zou gaan, maar ik mis de kinderen zo dat ik het niet kon laten om me nu alweer in te schrijven! :)
De brieven voor de lieve kids met dit leuke nieuws ben ik aan het schrijven... erg spannend weer allemaal!!

Dit keer ga ik niet alleen terug naar het project in Zuid-Afrika, maar na 6 weken ga ik ook nog naar een interessant project in Uganda.
Het zijn 2 heel verschillende landen. Uganda is nog een veel armer land, waar het leven dus ook veel primitiever is. Dus toch weer een nieuwe uitdaging waar ik heel erg naar uit kijk! :)

Hallo,

We zijn zondagavond weer veilig op Schiphol geland!

Vrijdagavond hebben we nog een afscheidsbraai gehad. Hier hebben we Ros ons boekje gegeven die we hebben gemaakt met onze foto en ieder z'n verhaaltje! En we hebben nog gezellig bij de kinderen geslapen!.
Meer als een uurtje heb ik helaas niet geslapen en dan staat er nog een lange reis voor de boeg, dus daar zag ik wel echt tegenop! 

Zaterdagochtend hebben we ons hele hutje netjes opgeruimd en klaargemaakt voor de volgende vrijwilligers. Alle dingen die wij misten toen we hier kwamen hebben we nu voor de volgende groep klaargelegd. Zoals informatie over het leerniveau van de kinderen. Om 10.00 waren we al klaar met ons koffer inpakken en het huisje opruimen. 
Om 14.30 zouden we vertrekken naar het vliegveld in Durban.
Dat betekende nog 4,5 uur met de kinderen! :S